Armaba
Armaba
Armaba

Het overgrote deel van de activiteiten op sociale media gaat nergens over. Daarom is het wellicht bizar dat het onderwerp zo’n enorme rol is gaan spelen in recruitment. Zelfs op ere.net, doorgaans een vurig pleitbezorger van all things online wordt geconstateerd dat “social media as a whole has been embraced by the recruiting industry in a way that’s entirely out of proportion to what it gives back”. Het kost een boel en levert maar weinig op. Hoe zit dat? Als we ervan uitgaan dat het totale vak bestaat uit employer branding, job branding, relaties onderhouden en vacatures vervullen, dan focust de inzet van sociale media vooral op twee zaken: vacatures vervullen of relatiemanagement.

Vacatures

Als het gaat om het leveren van resultaat in de vorm van geschikte sollicitanten voor vacatures, dan blijven de sociale media flink achter. Als mensen een baan zoeken, doen ze dat via een vacaturebank of een vriendje en zelden of nooit via een ‘commerciële’ boodschap op een sociaal medium. Dat blijkt ook uit (Amerikaans) onderzoek:
• Bij de vraag ‘Hoe heb ik mijn baan gevonden’ gaan de referrals aan kop met 36%.
• Gedeeld tweede zijn de goeie ouwe personeelsadvertenties in print en de jobboards, beide met 30%.
• De sociale netwerken staan op de zesde plaats, met 16%, ná de interne vacatures en nog net vóór de (externe) recruiters.

Het posten van vacatures op sociale netwerken zal dus weinig resultaat hebben, met één uitzondering: LinkedIn. Maar gezien de aard van dit netwerk is dat ook niet zo vreemd en je kunt je überhaupt afvragen of LinkedIn niet gewoon een vacaturebank met een sociaal vernisje is. Maar, conclusie: voor rechtstreeks recruitment zijn sociale media niet geschikt. En dan komen we op de tweede optie: de aanvliegroute via branding.

Relatiemanagement

Sociale media worden vaak gezien als hét vehikel om iedereen met iedereen te laten ‘engagen’ (‘verbondenheid’ is trouwens een goed Nederlands woord). Het bouwen van een ‘talent community’ is de moderne manier. Maar ook dan is het geen appeltje-eitje. Het najagen van meer volgers of ‘likes’ is niet de manier om zinvol resultaat te halen. Bereik is geen garantie voor succes; ‘minder is meer’: niet méér volgers of ‘likes’, maar betere. ‘Beter’ in de betekenis van: meer verbonden met je merk. Maar mensen – en zeker Nederlanders – zijn helemaal niet zo tuk op ‘engagement’ als er niets te halen valt. Het moet wel wat opleveren, ja? Dat blijkt ook uit een paar conclusies uit Amerikaans onderzoek: bijvoorbeeld dat voor 80% van de gebruikers het krijgen van een coupon of korting het meest op prijs gestelde stukje content is. Maar ook: als het gaat om de gewenste wijze van communiceren met een merk, staan korte updates op de eerste plaats, gevolgd door… E-mail en traditionele, offline advertenties. Die laatste twee scoren bijna 50%. Ook bij ‘engagement’ geldt blijkbaar: voor niets gaat de zon op.

Hoop op een baan

Net als iedereen heb ik geen idee hoe het met de crisis in Europa gaat aflopen. Maar als ik alle voorgenomen ontslagen bij grote werkgevers bij elkaar optel, kom ik op tienduizenden toekomstige werklozen, die allemaal op zoek zullen gaan naar ander werk. En die daarbij een complete speeltuin zullen aantreffen van werkgevers die allemaal in hun ‘merk’ aan het investeren zijn, onder andere met behulp van sociale media. Dat gaat een hoop engagement opleveren. Of liever: hoop op een baan. Ik ben benieuwd hoe het eruit ziet tegen de tijd dat de economie – zo ergens rond 2015 – weer gaat aantrekken. Of iedereen dan zo ‘engaged’ is dat de nieuwe medewerkers er via de ‘talent communities’ zó inrollen. Of dat iedereen die geïnteresseerd in de organisatie er sowieso allang gesolliciteerd heeft.

Het zijn interessante tijden.

Bron: wervingsvisie.nl

TwitterLinkedinFacebookMy status